FAQs για το κλειστό Πολυτεχνείο και άλλα καυτά ζητήματα

1. Γιατί είναι κλειστό το Πολυτεχνείο εδώ και τρεις εβδομάδες;

Υπάρχουν μαζικές κινητοποιήσεις της Πολυτεχνειακής κοινότητας, λόγω των πρόσφατων εξελίξεων σχετικά με το θέμα της διαθεσιμότητας των Διοικητικών Υπαλλήλων των Πανεπιστημίων. Ειδικότερα, εδώ και λίγες μέρες το Πολυτεχνείο τελεί σε καθεστώς αναστολής λειτουργίας, σύμφωνα με σχετική απόφαση της Συγκλήτου. Αυτό σημαίνει ότι δεν λειτουργεί καμία διοικητική υπηρεσία του Πολυτεχνείου και έχουν επισήμως διακοπεί όλες οι ακαδημαϊκές δραστηριότητες (εκπαιδευτικές και ερευνητικές).

2. Ποιοι έχουν κλείσει το Πολυτεχνείο;

Οι εργαζόμενοι, που είναι και οι άμεσα θιγόμενοι, βρίσκονται σε απεργία εδώ και τρεις εβδομάδες (συγκεκριμένα, σε επαναλαμβανόμενες πενθήμερες απεργίες, με περιφρούρηση). Ο σύλλογος των μελών ΔΕΠ επίσης έχει κηρύξει (ομόφωνα) απεργία, ενώ οι περισσότερες σχολές τελούν υπό κατάληψη, με απόφαση των αντίστοιχων φοιτητικών συλλόγων.

3. Εξηγήστε μου τι είναι η διαθεσιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Αυτό τον όρο κάπου τον έχω ξανακούσει.

Πράγματι, η διαθεσιμότητα στο Δημόσιο δεν είναι κάτι νέο. Σε περίπτωση πειθαρχικού παραπτώματος του υπαλλήλου (για λόγους που προβλέπονται από τον υπαλληλικό κώδικα του δημοσίου) εφόσον ο υπάλληλος κρίνεται μέσω της διοικητικής-πειθαρχικής διαδικασίας υπαίτιος, του επιδικάζεται η ποινή της διαθεσιμότητας, που αφορά απομάκρυνση από την εργασία του για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα με ταυτόχρονη μη καταβολή του μισθού του. Σε πολύ σοβαρά παραπτώματα, μπορεί η ποινή να αφορά σε οριστική παύση του υπαλλήλου από την εργασία του.

4. Τι σχέση έχει το παραπάνω με τη διαθεσιμότητα που ακούμε τον τελευταίο καιρό;

Σίγουρα θα έχετε ακουστά για το «Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016» (γνωστό και ως Μνημόνιο 2). Σε αυτό προβλέπονται ρυθμίσεις που αποσκοπούν «στη διεύρυνση των δυνατοτήτων αξιοποίησης του προσωπικού του δημόσιου τομέα, με γνώμονα την κάλυψη των πολλαπλών και ιδιαίτερων αναγκών των υπηρεσιών σε προσωπικό και την εξάλειψη ανορθολογικών καταστάσεων». Μια από αυτές είναι η διαθεσιμότητα, η οποία «υπηρετεί το θεσμό της κινητικότητας και αποβλέπει στη μέγιστη δυνατή αξιοποίηση του προσωπικού». Ο υπάλληλος που τίθεται σε διαθεσιμότητα λαμβάνει το 75% του μισθού του για ένα διάστημα έως οκτώ μηνών. Αν σε αυτό το διάστημα βρεθεί κενή οργανική θέση σε κάποιον άλλο δημόσιο φορέα, ο υπάλληλος μπορεί να μετακινηθεί εκεί. Διαφορετικά, μετά την παρέλευση του οκταμήνου, απολύεται.

5. Τελικά, πόσος κόσμος από το Πολυτεχνείο μπήκε σε διαθεσιμότητα;

Στις 23/9/2013 αναρτήθηκε η Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) 135211/Β2, που προβλέπει την κατάργηση 1349 οργανικών και προσωποπαγών θέσεων μόνιμου και με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου διοικητικού προσωπικού οκτώ Πανεπιστημίων. Από το ΕΜΠ, τίθενται σε διαθεσιμότητα 399 υπάλληλοι.

6. Ποιοι είναι αυτοί οι 399;

Δεν τους ξέρουμε ακόμα ονομαστικά, αλλά ξέρουμε ότι πρόκειται για διοικητικούς υπαλλήλους και τεχνικούς διαφόρων κατηγοριών, όχι όμως μηχανικούς. Για την ακρίβεια, οι 399 χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Υπάρχουν τρεις κλάδοι που καταργούνται εντελώς, και αφορούν σε 136 συναδέλφους που τίθενται σε διαθεσιμότητα πάραυτα, π.χ. οι φύλακες και νυχτοφύλακες. Οι υπόλοιποι 238 θα επιλεχθούν από διάφορες ειδικότητες που καταργούνται μερικώς. Η επιλογή θα γίνει με βάση μια τυποποιημένη διαδικασία μοριοδότησης, η οποία βασίζεται στους τίτλους σπουδών, τη γνώση ξένων γλωσσών, τα χρόνια υπηρεσίας, κτλ.

7. Κανονικά, πόσους διοικητικούς υπαλλήλους έχει το Πολυτεχνείο;

Στο ΕΜΠ εργάζονται 883 διοικητικοί υπάλληλοι, εκ των οποίων 127 μόνιμοι και οι υπόλοιποι αορίστου χρόνου (ΙΔΑΧ).

8. 883 διοικητικοί υπάλληλοι στο Πολυτεχνείο; Πολλοί δεν είναι; Χρειάζονται τόσοι άνθρωποι για να εκδίδουν πιστοποιητικά και να βγάζουν μια μισθοδοσία κάθε μήνα;

Το Πολυτεχνείο είναι ένας τεράστιος οργανισμός, που απαιτεί πολύπλευρη διοικητική και τεχνική υποστήριξη. Ο μέσος φοιτητής έρχεται σε άμεση επαφή με μικρό μόνο τμήμα των δραστηριοτήτων του Πολυτεχνείου. Εξάλλου, πολλοί από τους υπαλλήλους (μεταξύ των οποίων ο υπογράφων) είναι τύποις μόνο διοικητικοί υπάλληλοι. Στην πραγματικότητα, υποστηρίζουν το διδακτικό, ερευνητικό και εργαστηριακό έργο του ΕΜΠ, χωρίς μάλιστα να έχουν καμία κατοχύρωση γι’ αυτό, ούτε καν σε επίπεδο ηθικής αναγνώρισης.

9. Για να κάνω την πράξη: 883 – 399 = 444 διοικητικοί υπάλληλοι. Δεν είναι και τραγικό. Κάπως τα θα κουτσοβολέψουμε.

Ανέφερα και παραπάνω ότι σημαντικό ποσοστό των υπαλλήλων επιτελούν, στην ουσία, διδακτικό, ερευνητικό και εργαστηριακό έργο. Αυτοί δεν θίγονται, στην παρούσα φάση, καθώς, όπως σας εξήγησα, δεν τίθεται σε διαθεσιμότητα ο κλάδος των μηχανικών. Αν λοιπόν αφαιρέσουμε τους μηχανικούς, οι διοικητικοί υπάλληλοι που απομένουν για να καλύψουν τις ανάγκες στις κεντρικές υπηρεσίες, τις γραμματείες, τα λογιστήρια, κτλ., είναι ελάχιστοι. Γενικά εκτιμάται ότι στο σύνολο του ΕΜΠ, το καθαρά διοικητικό προσωπικό θα μειωθεί κατά 70%, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις, το ποσοστό αυτό θα φτάσει το 90%.

10. Εγώ βλέπω ένα σωρό κόσμο στο Πολυτεχνείο. Δεν πείθομαι ότι οι υπάλληλοι είναι λίγοι.

Στα ερευνητικά, κυρίως, έργα απασχολείται πληθώρα μεταπτυχιακών φοιτητών και ερευνητών, που δεν είναι υπάλληλοι του Πολυτεχνείου αλλά αμείβονται με δελτίο παροχής υπηρεσιών, με συμβάσεις ορισμένου χρόνου (κατά κανόνα, ολιγόμηνης διάρκειας). Αρκετοί από αυτούς κατορθώνουν να παραμείνουν πολλά χρόνια στον χώρο, καθώς (ευτυχώς) υπάρχει γενικά ικανοποιητική ροή χρημάτων από νέα έργα. Προσέξτε ότι οι άνθρωποι αυτοί ζουν – κυριολεκτικά – από το Πολυτεχνείο, χωρίς να επιβαρύνουν ούτε ένα ευρώ τον κρατικό κορβανά.

11. Με το χέρι στην καρδιά. Δεν υπάρχουν και κακές περιπτώσεις; Αν ήσουν Πρύτανης, δεν θα απέλυες έστω και μερικούς από αυτούς;

Να σας πω ότι στους 883 ότι δεν θα υπάρχουν και κάποιοι κακοί υπάλληλοι, θα ήμουν ανόητος. Από κει και πέρα, ανοίγει μια κουβέντα με πολλά ερωτηματικά. Τι σημαίνει κακός υπάλληλος; Είναι αυτός που την κοπανάει μισή ώρα νωρίτερα; Είναι αυτός που βαριέται και χρειάζεται μισή ώρα για να βγάλει μια φωτοτυπία; Είναι αυτός που κάθε τρεις και λίγο κάνει διάλειμμα, μια για να πιει καφέ, μια για να φάει σάντουιτς, μια για να πάρει τηλέφωνο; Γιατί για κάθε έναν τέτοιο υπάλληλο (που σίγουρα θα βρεθεί, σε ένα τέτοιο πλήθος) μπορώ να σας δείξω έναν αντίστοιχο που έρχεται τις 8 το πρωί και φεύγει στις 8 το βράδυ (χωρίς φυσικά να πληρώνεται υπερωρίες γι’ αυτό), έναν άλλο που σκοτώνεται να εξυπηρετήσει όλο τον κόσμο, και έναν τρίτο που δεν προλαβαίνει ούτε στην τουαλέτα να πάει. Από την εμπειρία μου θεωρώ ότι ο μέσος υπάλληλος του Πολυτεχνείου κάνει από επαρκώς καλά έως πολύ καλά τη δουλειά του. Διαφορετικά, το Πολυτεχνείο δεν θα ήταν αυτό που είναι.

12. Δεν απάντησες με το χέρι στην καρδιά.

Άντε να απαντήσω. Υπάρχουν φήμες για κάποιες πολύ μεμονωμένες περιπτώσεις. Να είναι πέντε; Να είναι δέκα; Παραπάνω δεν είναι. Αν ήμουν Πρύτανης, υπάρχουν οι προβλεπόμενες από το νόμο πειθαρχικές διαδικασίες, που θα φρόντιζα να ενεργοποιηθούν.

13. Τι πέντε και δέκα. Όλοι με μέσο μπήκατε. Συγγενείς, κομματόσκυλα, τα γνωστά ευτράπελα του Δημοσίου.

Αυτό είναι μια άλλη κουβέντα, που δεν έχει σχέση με το αν είμαστε καλοί ή κακοί υπάλληλοι. Επειδή όμως αποτελεί έναν από τα συνήθη «επιχειρήματα» των κακοπροαίρετων, θα προσπαθήσω να εξηγήσω τη διαδικασία διορισμού μας στο Πολυτεχνείο. Γενικότερα στο Δημόσιο, λίγοι είναι αυτοί που έχουν διοριστεί με τα λεγόμενα αξιοκρατικά κριτήρια, π.χ. μέσω γραπτού διαγωνισμού ή άλλου τύπου αξιολόγηση. Στο Πολυτεχνείο, οι περισσότεροι έχουν μονιμοποιηθεί χάρη σε Προεδρικά Διατάγματα, με πλέον πρόσφατο τον γνωστό ως «Νόμο Παυλόπουλου» (ΠΔ 164/2004). Η μονιμοποίηση βασίστηκε στο σκεπτικό ότι αυτοί που υπηρετούν ως συμβασιούχοι για κάποιο συνεχόμενο χρονικό διάστημα σε έναν δημόσιο φορέα (στην περίπτωση του ΠΔ 164/2004, 24 μήνες) θεωρείται ότι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες του φορέα. Σύμφωνα με το ισχύον νομικό πλαίσιο (και μάλιστα την Ευρωπαϊκής Ένωσης), όλοι αυτοί πρέπει να αποκτήσουν σχέση εξαρτημένης εργασίας (δηλαδή να μονιμοποιηθούν), με καθεστώς ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου (ΙΔΑΧ). Συνεπώς, οι κατά καιρούς προσλήψεις στο Πολυτεχνείο δεν ήταν επιλεκτικές, αλλά βασίζονταν σε ευνοϊκές πλην όμως νόμιμες ρυθμίσεις που επέτρεπαν σε όλους όσους πληρούσαν κάποιες τυπικές προϋποθέσεις να γίνουν ΙΔΑΧ.

14. Κατάλαβα. Όποιος βρέθηκε στο σωστό μέρος τη σωστή στιγμή έγινε ΙΔΑΧ. Είσαι κι εσύ ένας από αυτούς, σωστά;

Κάπως έτσι είναι τα πράγματα. Από την άλλη πλευρά, πόσες φορές προκηρύχτηκε μια θέση π.χ. ερευνητή ή βοηθού, ώστε να μπορέσω να διεκδικήσω μια θέση στο Πολυτεχνείο από την ορθή οδό; Καμία. Το ίδια φυσικά ισχύει για πολλούς άλλους μηχανικούς ΙΔΑΧ, με μεταπτυχιακό ή διδακτορικό.

15. Ξέρω έναν τύπο στο εργαστήριο τάδε που μπήκε με πλαστές συμβάσεις. Τι γνώμη έχεις γι’ αυτό;

Προτού σου απαντήσω, θα με ενδιέφερε πάρα πολύ να μάθω αν κάνει καλά ή όχι τη δουλειά του. Αν την κάνει καλά, θα με στενοχωρούσε να ψάξω τι έγινε πριν δέκα ή δεκαπέντε χρόνια, ειδικά αν αναφερόμαστε σε μικροπαρατυπίες (π.χ. έλλειπαν δύο μήνες που καλύφθηκαν με αναδρομικές συμβάσεις). Βεβαίως, αν εντάσσεται στις λίγες, θέλω να πιστεύω, ειδικές περιπτώσεις που ανέφερα παραπάνω, σε παρακαλώ να με ενημερώσεις ώστε να πάμε παρέα να τον καταγγείλουμε. Σε κάθε περίπτωση, μην ξεχνάς ότι τις πλαστές, όπως τις χαρακτηρίζεις, συμβάσεις, τις υπέγραψαν από κοινού κάποιος Επιστημονικός Υπεύθυνος, κάποιος Διευθυντής Τομέα και κάποιος Αντιπρύτανης. Αυτές οι συμβάσεις πήγαν στο ΑΣΕΠ, όπου επίσης κάποιος αρμόδιος τις έλεγξε ως προς τη νομιμότητά τους. Αν λοιπόν ισχύει αυτό που λες, μπλέκονται πολλοί στην υπόθεση και οι ευθύνες πρέπει να επιμεριστούν δικαίως.

16. Άκουσα στην τηλεόραση ότι δεν έγινε ποτέ καμία αξιολόγηση του προσωπικού και των δομών των ΑΕΙ, και για το λόγο αυτό το υπουργείο αναγκάστηκε να πάρει οριζόντια μέτρα, που προφανώς δημιουργούν και κάποιες αδικίες.

Ο Πρύτανης έχει επανειλημμένως καταθέσει στα συναρμόδια Υπουργεία το εγκεκριμένο από τον Σεπτέμβριο του 2011 οργανόγραμμα του ΕΜΠ, στο οποίο τεκμηριώνεται ότι όχι μόνο δεν υπάρχει πλεονάζον προσωπικό, αλλά αντίθετα χρειάζονται άλλα 250-300 άτομα. Ο Υπουργός Παιδείας αγνόησε τις υποδείξεις του Πρύτανη, και αποφάσισε αυθαίρετα ότι πλεονάζουν 399 άτομα.

17. Είμαι βέβαιος ότι ο Πρύτανης έχει επίτηδες φουσκώσει τα νούμερα για να προστατεύσει το τσιφλίκι του. Για κορόιδο τον πέρασε τον Υπουργό;

Δεν έχω δει το οργανόγραμμα για να απαντήσω επί της ουσίας, αν τα νούμερα είναι φουσκωμένα ή όχι (πιθανόν να είναι ελαφρώς υπερεκτιμημένα, όχι όμως κάτι εξωφρενικό). Ωστόσο, αν ο Υπουργός Παιδείας που είδε το οργανόγραμμα διαπίστωσε ότι ο Πρύτανης τον κοροϊδεύει, όφειλε να τον παύσει, με το σκεπτικό ότι δεν εκτελεί σωστά τα καθήκοντά του. Δεν το έκανε. Ούτε όμως δέχθηκε το οργανόγραμμα. Κάτι δεν πάει καλά εδώ, δεν νομίζεις;

18. Και τι να κάνει ο Υπουργός, όταν η διαθεσιμότητα αποτελεί «μνημονιακή» υποχρέωση της χώρας μας;

Εδώ είναι όλη η ουσία. Το Μνημόνιο απαιτεί να φύγουν 12 500 δημόσιοι υπάλληλοι μέχρι τις 30/9/2013 και άλλοι 12 500 μέχρι τις 31/12/2013. Συνολικά, μέχρι το τέλος του 2015, πρέπει να αποχωρήσουν 150 000 δημόσιοι υπάλληλοι. Το νούμερο αυτό είναι δεδομένο και αδιαπραγμάτευτο, και οποιαδήποτε περαιτέρω συζήτηση, π.χ. περί αξιολόγησης, δεν έχει απολύτως κανένα νόημα.

19. Διαφωνώ. Θα μπορούσαν τουλάχιστον, μέσω της αξιολόγησης, να παραμείνουν οι καλύτεροι.

Γνωρίζεις κάποια διαδικασία που να μπορεί να επιλέξει ορθολογικά και δίκαια 399 από 883 υπαλλήλους, διασκορπισμένους σε δεκάδες υπηρεσίες και εργαστήρια, από δεκάδες διαφορετικές ειδικότητες; Νομίζεις ότι είναι δυνατόν κάποιος να έχει συνολική εποπτεία του τι έργο επιτελεί ο καθένας; Ποιος είναι χρήσιμος και ποιος λιγότερο χρήσιμος; Ποιος είναι «παραγωγικός» και ποιος όχι; Μην αυταπατάσαι, τα οριζόντια μέτρα ήταν μονόδρομος.

20. Αρχίζω να πείθομαι. Δεν έπρεπε να διώξουν 399 από το ΕΜΠ. Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο να διώξουν μόνο τους 100, και τους υπόλοιπους 299 να τους διώξουν από το Πανεπιστήμιο τάδε ή το ΤΕΙ δείνα, βεβαίως μετά από αξιολόγηση.

Θεωρώ ότι το σκεπτικό αυτό είναι επικίνδυνο. Προσωπικά, δεν με ενοχλεί το γεγονός ότι φεύγουν 399 ειδικά από το ΕΜΠ. Με ενοχλεί που φεύγουν 1349 συνάδελφοι από οκτώ ΑΕΙ συνολικά. Με ενοχλεί που φεύγουν 12 500 συνάδελφοι από το σύνολο των φορέων που πιάνει το κύμα αυτό της διαθεσιμότητας, και άλλοι τόσοι θα φύγουν σε τρεις μήνες. Και αυτό, όχι μετά από κάποια αξιολόγηση, όχι επειδή το αποφάσισε ο Πρύτανης, ο Υπουργός ή η Βουλή, αλλά επειδή επιβλήθηκε από την Τρόικα, δηλαδή έναν εξωθεσμικό παράγοντα που έγραψε σε ένα χαρτί ένα νούμερο και μια ημερομηνία: 12 500 έως τις 30/9/2013.

21. Υπάρχει κάποια εξήγηση για το 399;

Καταρχήν είμαι βέβαιος ότι το 399 έχει προκύψει μετά από σκληρά παζάρια. Στις αρχές Ιουλίου, αμέσως μετά τον ανασχηματισμό, προσδιορίστηκε ο αριθμός των υπαλλήλων που θα τεθούν σε διαθεσιμότητα από κάθε υπουργείο. Στη διάρκεια του καλοκαιριού, έγιναν οι εσωτερικές κατανομές ανά υπουργείο. Στα τέλη Αυγούστου, το σενάριο που κυκλοφορούσε αναφερόταν σε περίπου 1750 αποχωρήσεις από τα ΑΕΙ, ενώ οι εκτιμήσεις για το ΕΜΠ κυμαίνονταν από 250 μέχρι 550 (!) άτομα. Τελικά η μπίλια κατέληξε στο 399. Δεν γνωρίζω το παρασκήνιο, προφανώς όμως υπήρξε παρασκήνιο.

22. Πώς τους ήρθε να πειράξουν το ΕΜΠ και γενικότερα τα μεγάλα ΑΕΙ;

Σύμφωνα με τα ΜΜΕ, επειδή πρόκειται για άντρα διαφθοράς και αναξιοκρατίας. Σύμφωνα με εκτιμήσεις πολλών εδώ μέσα, τις οποίες συμμερίζομαι, επειδή θέλουν να χτυπήσουν στον πυλώνα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και να στείλουν ένα ηχηρό μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση ότι η Ελλάδα δεν χρειάζεται πλέον να «παράγει» εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό. Αφήστε που το Πολυτεχνείο έχει και έναν διόλου ευκαταφρόνητο ιστορικό συμβολισμό.

23. Στοχευμένη επίθεση επειδή θα φύγουν κάμποσοι διοικητικοί υπάλληλοι; Υπερβολές.

Αυτό που έγινε είναι μόνο η αρχή. Για την ακρίβεια, είναι το δεύτερο βήμα μετά την περίφημη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του 2011 (νόμος Διαμαντοπούλου). Όπως φημολογείται, το πλήρες μενού περιλαμβάνει επιπλέον απολύσεις υπαλλήλων, απολύσεις μελών ΔΕΠ (ακούγεται το εξωφρενικό 40%), συγχωνεύσεις σχολών (π.χ. Αρχιτέκτονες-Πολιτικοί Μηχανικοί-Τοπογράφοι μία σχολή), κατάργηση μαθημάτων, εργαστηρίων ή και ολόκληρων κατευθύνσεων, κτλ.

24. Συμφωνώ με όλα τα παραπάνω. Ωστόσο, όσο δίκαιος και αν είναι ο αγώνας των υπό διαθεσιμότητα εργαζομένων, δεν είναι σωστό να μένει κλειστό το Πολυτεχνείο, να ταλαιπωρείται ο κόσμος, κτλ. κτλ.

Θα σου δώσω μια πρακτική απάντηση μηχανικού, καθώς το αν οι επιπτώσεις μιας απεργίας καταστρατηγούν τα αναφαίρετα δικαιώματα τρίτων είναι ζήτημα πολιτικό και φιλοσοφικό, που παρέλκει του σκοπού αυτού του κειμένου. Οπότε πάω στο πρακτικό σκέλος, υπενθυμίζοντας ότι οι 399 εργαζόμενοι που έχουν τεθεί σε διαθεσιμότητα δεν έχουν πλέον καμία σχέση εξάρτησης με το Πολυτεχνείο. Κανείς δεν μπορεί να τους υποχρεώσει να έρθουν έστω και για πέντε λεπτά, ώστε να διεκπεραιώσουν τις υποθέσεις που βρίσκονται σε εκκρεμότητα. Αντιλαμβάνεσαι τι σημαίνει αυτό και μόνο αυτό, στην κλίμακα που αναφερόμαστε; Χάος.

25. Για κάνε το λίγο πιο λιανό, τι εννοείς λέγοντας χάος;

Έστω ότι από τη Δευτέρα το πρωί λύεται η αναστολή και σταματούν όλες οι κινητοποιήσεις. Το πρώτο που πρέπει να γίνει είναι να ανοίξουν τα κτήρια. Ποιος έχει τα κλειδιά των κτηρίων; Οι φύλακες. Πόσοι φύλακες είπαμε ότι απολύονται; Όλοι, και μάλιστα πάραυτα (για την ακρίβεια θα παραμείνουν δύο από τους 31, ένας στο κάτω και ένας στο πάνω Πολυτεχνείο). Τα κλειδιά θα έχουν (υποθέτω) παραδοθεί στον Πρύτανη ή στον Προϊστάμενο του Τμήματος Προσωπικού, που θα πρέπει να βρει ποιο κλειδί αντιστοιχεί σε ποια πόρτα. Ψιλοπράγματα. Αρκετές εκατοντάδες κλειδιά, για δεκάδες κτήρια σκορπισμένα σε μια έκταση 1000 στρεμμάτων.

26. Με φοβίζει αυτό με τους φύλακες. Θέλεις να πεις ότι το Πολυτεχνείο είναι χωρίς φύλαξη;

Οι φύλακες, έστω και αν έχουν μπει σε διαθεσιμότητα από την περασμένη Τρίτη, έρχονται και εκτελούν το καθήκον τους, στο μέτρο του δυνατού. Ωστόσο οι άνθρωποι απηύδησαν, και δεν μπορούμε να τους ζητήσουμε τίποτα παραπάνω. Για τον λόγο αυτό, ενώ η έως τώρα περιφρούρηση αφορούσε μόνο στις εργάσιμες μέρες και ώρες, τώρα επεκτείνεται σε μόνιμη βάση, δηλαδή 7 ημέρες την εβδομάδα, για όλο το 24ωρο. Αυτό σημαίνει ότι η ασφάλεια του Πολυτεχνείου επαφίεται στον πατριωτισμό των υπό απόλυση εργαζομένων. Καλό, ε;

27. Μου αρέσουν οι ιστορίες καταστροφής. Θέλω άλλη μία.

Επειδή αρκετοί θα ζητάνε την αναλυτική τους βαθμολογία ώστε να φύγουν για κάποιο μεταπτυχιακό στο εξωτερικό, θα σας πω τι θα πάθει ο φοιτητής που θα απευθυνθεί π.χ. στη Γραμματεία της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών. Από όσο γνωρίζω, εκεί θα μείνουν δύο υπάλληλοι, προφανώς σε κατάσταση αλλοφροσύνης, που ενδεχομένως δεν θα γνωρίζουν πώς εκδίδονται τα πιστοποιητικά. Μέχρι να το μάθουν, μέχρι να συντονιστούν, μέχρι να γίνουν οι απαραίτητες εσωτερικές μετακινήσεις από τους εναπομείναντες υπαλλήλους (και ποιος θα περισσεύσει και από πού), μέχρι-μέχρι-μέχρι, θα έχουν μαζευτεί εκατοντάδες αιτήσεις, χώρια οι εγγραφές, χώρια οι βαθμολογίες που θα πρέπει να περαστούν, χώρια δεν ξέρω τι άλλο. Έτσι και αλλιώς, και το λέω με κάθε ειλικρίνεια, όσοι είχαν σχέδια για τη φετινή σεζόν που εξαρτιόνταν από κάποιες τελευταίες εκκρεμότητες του Πολυτεχνείου, ας τα ξεχάσουν – και δεν φταίει σε τίποτα η απεργία γι’ αυτό.

28. Αποκλείεται να αφήσουν το Πολυτεχνείο να καταστραφεί. Θα περάσει μια περίοδο αναστάτωσης, και μετά όλα θα γίνουν όπως πριν.

Η περίοδος αναστάτωσης μπορεί να διαρκέσει μήνες. Εκτιμώ ότι, ακόμα και μετά τη λήξη των κινητοποιήσεων, θα χρειαστεί κατ’ ελάχιστον ένα τρίμηνο μέχρι να ομαλοποιηθεί κάπως η κατάσταση, δηλαδή να αποκατασταθεί μια στοιχειώδης λειτουργία των βασικών υπηρεσιών του ιδρύματος.

29. Δεν μπορούν να καλύψουν τα κενά με προσλήψεις νέων παιδιών, που είναι άξια και ικανά;

Βρίσκεις λογικό το διώξουμε το 70% του έμπειρου διοικητικού προσωπικού ενός οργανισμού για να φέρουμε καινούργιους, που πρέπει να τα μάθουν όλα από την αρχή; Και πόσα επιπλέον προσόντα θα πρέπει να έχει π.χ. ο «άξιος» νέος φύλακας ή ο «ικανός» νέος υπάλληλος πρωτοκόλλου που θα προσληφθεί; Τέλος, τι εννοείς προσλήψεις; Δεν καταλαβαίνεις ότι αφού το Πολυτεχνείο κρίθηκε ότι έχει πλεονάζον προσωπικό, δεν δικαιούται να ζητήσει προσλήψεις;

30. Κάτι άκουσα για συμβασιούχους. Δεν μου φαίνεται κακή ιδέα. Θα ρίξει και το κόστος.

Γενικά, η στρατηγική είναι προς αυτή την κατεύθυνση, σε όλο το Δημόσιο, δηλαδή αντί για μόνιμους υπαλλήλους να έχουμε συμβασιούχους, επειδή με αυτό τον τρόπο δήθεν εξοικονομούμε χρήματα. Πρόσεξε λοιπόν τι γίνεται με αυτό, έχοντας ως παράδειγμα τους φύλακες. Αντί για μόνιμους υπαλλήλους του ιδρύματος, θα έχουμε μια εταιρεία σεκιούριτι, που θα αναλάβει εργολαβικά τις υπηρεσίες φύλαξης, κρατώντας προφανώς ένα ποσοστό της αμοιβής της ως κέρδος. Η εμπειρία έχει δείξει ότι το ποσοστό αυτό δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητο. Συνεπώς, αντί να συρρικνωθούν τα έξοδα του δημόσιου φορέα (εν προκειμένω του ΕΜΠ), θα συρρικνωθεί ο έτσι και αλλιώς χαμηλός μισθός των φυλάκων, προς όφελος του εργολάβου (στη λαϊκή γλώσσα αυτό ονομάζεται νταβατζηλίκι). Μεθαύριο, η εταιρεία αυτή μπορεί να χρεοκοπήσει. Ποιος θα φυλάξει το ΕΜΠ, μέχρι να γίνει ο επόμενος διαγωνισμός;

31. Δεν με νοιάζει τίποτα από τα παραπάνω. Θέλω να πάω στο γραφείο μου γιατί καίγομαι να παραδώσω κάτι. Μπορώ;

Αν δοκιμάσεις να μπεις από τις πύλες, όπου υπάρχει περιφρούρηση, δεν θα σε αφήσουν, εξηγώντας σου τους λόγους. Σε μια τέτοια περίπτωση, θα σε συμβούλευα, αντί να φύγεις, να κάτσεις μαζί με όλο τον κόσμο, να συμπαρασταθείς και να συζητήσετε μαζί τους τα κοινά μας προβλήματά. Αν πηδήξεις τη μάντρα, χωθείς από κάποια πίσω πόρτα, κλειδωθείς στο γραφείο σου, και δεν σε εντοπίσουν, με γεια σου και χαρά σου. Γιατί όμως να μπεις σε αυτή την περιπέτεια; Κάτσε και δούλεψε από το σπίτι σου. Τι δεν μπορείς πλέον να κάνεις από το σπίτι;

32. Σε είχα δει σε κάτι παλαιότερες καταλήψεις να πηδάς μάντρες. Πώς το δικαιολογείς;

Γενικά, δεν επικροτώ τις καταλήψεις, τις περιφρουρήσεις και τα συναφή, και ο λόγος είναι πάρα πολύ απλός: θεωρώ ότι πρέπει να χρησιμοποιηθούν μόνο ως όπλα έσχατης ανάγκης. Λοιπόν η ανάγκη αυτή κρίνω ότι έφτασε.

33. Συγχαρητήρια, έγινες επαναστάτης. Προφανώς εκ τους ασφαλούς, καθώς ο μισθός τρέχει.

Το Πολυτεχνείο δεν λειτουργεί, ούτε επιτρέπεται σε κανέναν υπάλληλο να μπει στα κτήρια, εκτός από κάποιες εξαιρετικές περιπτώσεις για τις οποίες έχει λάβει άδεια από τη συνέλευση των εργαζομένων. Υπάρχει ξεκάθαρη απόφαση ότι η μισθοδοσία δεν ανήκει στις εξαιρέσεις. Κανένας δεν μπορεί να πληρωθεί, ούτε υπάλληλος, ούτε μέλος ΔΕΠ ούτε εξωτερικός συνεργάτης, ούτε ερευνητής ούτε προμηθευτής, κανείς.

34. Λες ψέματα. Ο μισθός Σεπτεμβρίου μπήκε.

Στο Δημόσιο ο μισθός προκαταβάλλεται. Όταν θα έρθει η ώρα, από την ημέρα που ο σύλλογος προκήρυξε απεργία, θα δηλώσω τις ημέρες που εργάστηκα εκεί που τις δηλώνω πάντα, και θα μου κρατηθεί το ποσό που αντιστοιχεί στις ημέρες που έκανα απεργία αναδρομικά.

35. Δηλαδή, σε ποιον θα δηλώσεις την απεργία σου;

Στη Χριστίνα Π., που είναι η γραμματέας του Εργαστηρίου όπου υπάγομαι. Όμως, μόλις θυμήθηκα ότι η Χριστίνα μπήκε σε διαθεσιμότητα. Είναι από τις περιπτώσεις που ανέφερα ότι δουλεύουν 12 ώρες τη μέρα, χωρίς διακοπή ούτε για κατούρημα. Δηλώνω λοιπόν ότι για τη Χριστίνα και την κάθε Χριστίνα εδώ μέσα και εκεί έξω, οφείλω να συνεχίσω να αγωνίζομαι.

36. Μια πρόβλεψη για την επόμενη μέρα;

Το Πολυτεχνείο δεν θα είναι ποτέ ξανά όπως το ξέραμε.

 

Ανδρέας Ευστρατιάδης
Δρ. Πολιτικός Μηχανικός ΕΜΠ, ΙΔΑΧ

 

ΥΓ. Οι παραπάνω απόψεις είναι εντελώς προσωπικές. Δεν είναι απαραίτητο ότι ταυτίζονται με τις επίσημες θέσεις του Συλλόγου Εργαζομένων ΕΜΠ.

This entry was posted in πανεπιστήμιο. Bookmark the permalink.

5 Responses to FAQs για το κλειστό Πολυτεχνείο και άλλα καυτά ζητήματα

  1. EΞΑΙΡΕΤΙΚΟ!!!! ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ…
    ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΕΤΕΙΣ (ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥΣ) ΟΤΑΝ ΘΑ ΜΑΣ ΕΛΘΟΥΝ ΑΠΟ ΔΕΥΤΕΡΑ….

  2. Δημήτρης Μπ. says:

    Πολύ ωραίο κείμενο Ανδρέα! Για όλους τους μαθητές σας που είναι “έξω” – η σκέψη μας μαζί σας. Όσα κακώς κείμενα και να έχει μερίδα των διοικητικών, τα οριζόντια μέτρα είναι η πλέον λάθος λύση.

  3. Andreas Efstratiadis says:

    Δημήτρη, όπως εξηγώ στο σημείο 19, τα οριζόντια μέτρα ήταν η μοναδική εφικτή λύση, από τη στιγμή που προκαθορίστηκε ο αριθμός αυτών που πρέπει να αποχωρήσουν. Ο ορισμός του προβλήματος είναι σημείο-κλειδί. Αν το πρόβλημα είχε οριστεί αντίστροφα, δηλαδή είχε τεθεί το ερώτημα “ποιοι πρέπει να αποχωρήσουν”, θα είχαμε και την απάντηση στο “πόσοι πρέπει να αποχωρήσουν” (στην πραγματικότητα, σε αυτό το ερώτημα απαντά το οργανόγραμμα του ΕΜΠ, βλ. σημεία 16 και 17). Ωστόσο, εδώ ξεκινάμε με δεδομένη την απάντηση, και ψάχνουμε ποια λύση θα μας δώσει το αποτέλεσμα της απάντησης. Είναι, κατά κάποιον τρόπο, ένα πρόβλημα χωρίς βαθμό ελευθερίας.
    Να επισημάνω ακόμα ότι αναφερόμαστε σε οριζόντια μέτρα, που πιθανόν να μην είναι και τόσο οριζόντια, καθώς υπάρχει ένα παρασκήνιο που δεν το γνωρίζουμε. Δεν αποκλείεται οι διαθεσιμότητες να είναι … οριζοντίως στοχευμένες.

  4. Νίκος Θεοδωράτος says:

    Ανδρέα,
    Καλή δύναμη στον αγώνα σας!!!

  5. Τάσος Κουτουμάνος says:

    Καλή δύναμη, θα τη χρειαστείτε όλοι εκεί μέσα. Το λάθος σου ήταν ότι συμβιβάστηκες (νωρίς) μπαίνοντας από το παράθυρο, όπως εξηγείς, και όχι από την κανονική πόρτα (που δεν άνοιγε συχνά…) Ακόμα χειρότερα όμως, το μεγαλύτερο λάθος όλων όσων δουλεύετε εκεί μέσα είναι πως τόσο καιρό βλέπετε τι γίνεται, πώς μπαίνουν άχρηστοι, πώς συνεχίζουν να ξύνονται διάφοροι και ο μισθός να τρέχει και δεν βρίσκετε τη δύναμη και τον τρόπο για να τους διώξετε. Λες τώρα “να πάμε παρέα να τον καταγγείλουμε”… Είναι όμως αργά. Ούτε παρέα, ούτε τώρα, έπρεπε κάθε φορά που ερχόταν ένα βύσμα δίπλα σας, να κλείνετε την Πρυτανεία, να κάνετε αποχή, ο,τιδήποτε χρειάζεται για να το αποτρέψετε. Τώρα είναι πια αργά…

    Και για αυτό που λες με τις “λίγες” περιπτώσεις αναδρομικών συμβάσεων, πιστεύω πως δεν είναι τόσο λίγες. Απλά, πολλοί και πολλές από όσους μπήκαν έτσι, και οι περισσότεροι απ’ όσους μπήκαν με μαϊμού συμβάσεις έχουν πλέον είτε συνταξιοδοτηθεί ή αποσπαστεί αλλού, γιατί τους ήταν βολικότερο. Αλλά πολλοί είναι ακόμα μέσα και συνεχίζουν με τη συμπεριφορά τους, το υφάκι και την νοοτροπία τους να διαφθείρουν συνολικά όλη την κοινότητα των “διοικητικών”. Αυτούς έπρεπε να είχατε πολεμήσει… Ίσως προλαβαίνετε ακόμα…

    Καλή δύναμη!